Kültür Sanat

Annemi istiyorum şiirim ve sonrası

Kasım ayının ilk günleri, hava soğuk ve kararmak üzereydi.
Arkadaşlarıyla buluşmak ve birkaç çay içmek üzere evden çıktım.
Yolumun üstünde bir Çocuk Yuvası var. Yolum daha da kısalsın diye, Çocuk Yuvasının önünden değil de arka sokağından geçiyorum.
Tam da o sırada 8-9 yaşlarında bir çocuğun ağlama sesiyle irkildim. Çocuğun biri, Çocuk Yuvasının arka tarafında beşinci kattaki Yangın merdivenine çıkmış, hıçkırıklarla annesine çağırıyor: Annneeee…!

Düşündüm ki çocuk, yuvanın önündeki merdivenlerde ağlasa, yetkililerden biri onu hemen içeri sokacak ve annesine seslenmesine engel olacaktır.

Onun için yangın merdivenine çıkmış ve oradan annesini çağırmaktadır.

Dünyanın en güzel oyuncakları, en güzel elbiseleri ve en güzel yemekleri bile verilse bir çocuk mutlaka annesini arar.

Kim bilir gecenin bir saatinde gözyaşları yastığı ıslatmış ‘Anneee!’ diye ağlarken, yetkili biri gelmiş: ‘Kes ulan!’ ya da ‘Evladım ağlama, buradaki arkadaşların da hep senin gibi, bak gözyaşların yastığını ıslatmış, senin ağlama sesine onlar da uyanıp ağlayabilirler, uyumaya çalış!’ demiş de olabilir.

Ama bir çocuk, annesinden ayrı hiçbir şeyle mutlu olamaz ki!

O çocuğun annesi ya da babası ölmüş olabilir. Yoksulluk nedeniyle boşanmış olabilirler.

Allah korusun, anne kötü yola da düşmüş olabilir. Ya da baba hayırsız biridir. Her ne olursa olsun o çocuk oradadır ve bir an evvel annesini istemektedir. Bana göre, çok fazla günahı olmayan hiç bir anneyi, Allah-u Teâlâ ateşle muhatap etmeyecektir. Garanti belgesi de Peygamber Efendimizin: ‘Cennet anaların ayağı altındadır!’ hadisi şerifidir. İşte O Şiir:

BANA ANNEMİ VERİN.. 
(Çocuk Yuvasında ağlayan çocuk)

İç çekmişim dün gece, annemi sayıklayıp,
Ve gözyaşı dökmüşüm saatlerce ağlayıp,
“Küstüm sana!” demişim parmağımı bağlayıp,

Yalvarmışım; kızmayın, benim yaram çok derin,
Annemi istiyorum.. Bana annemi verin…

Bir çocuk annesizse dinler mi kural, kuram,
Ağlamak yasak bana, tebessüm zaten haram?
Kavuşmak varsa eğer, söyleyin ne gün sıram?

Boğuluyorum her gün, içimdeki kederin,
Annemi istiyorum.. Bana annemi verin…

Bazıları, yastıkta gözyaşı ne, bilir mi ?
Bayramlar gelir geçer, kimse bana gelir mi ?
Ve beni biri koklar, annem gibi güler mi ?

Yalnız O’nun teninde kokusu var güllerin
Annemi istiyorum.. Bana annemi verin…

Deseler de her zaman oyun var oynanacak,
Ne oyun var gözümde, ne şeker, ne oyuncak,
Ne zaman mı mutluyum, O’nu bulursam ancak,

Tutmayın buralarda, beni çarmıha gerin,
Annemi istiyorum… Bana annemi verin…

Bir boşluk var kalbimde, içim kovuk- kovuktur,
Hasreti tam şuramda, sesim ondan boğuktur,
Annenin örtmediği tüm yorganlar soğuktur,

Sıcaklığı başkadır annedeki ellerin,
Annemi istiyorum.. Bana annemi verin…

Havva Ana ve Meryem, Ay Hatun gibidir O,
Dertlerimin dermanı, tek bir tabibidir O,
Ateşler haram O’na, İbrahim gibidir O,

Cehennem çöllerinde O’nun gölgesi serin,
Annemi istiyorum…Bana annemi verin…

Şu hayat masalımın, O’nsuz gelir mi sonu?
Benim ders kitabımda, O en önemli konu,
Belli ki anladınız.. Siz tanırsınız O’nu,

Görür görmez yetişin, bana bir haber verin,
Annemi istiyorum… Bana annemi verin…

Daha Fazla Göster

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu